Rozłącznik izolacyjny 2P 25A 400V NOARK 102307

Do czego służy

Co ten rozłącznik robi, a czego nie robi

Ex9I125 to podstawowa seria rozłączników głównych Noark: jeden moduł na biegun, prądy znamionowe do 125 A i wbudowany mechanizm blokady w pozycji OFF. Seria jest przewidziana przede wszystkim do pracy jako rozłącznik główny — aparat, którym odcina się całą rozdzielnicę albo jej sekcję przed pracami w instalacji.

Aparat nie zabezpiecza: nie wyłączy przeciążenia, nie wyłączy zwarcia i nie zareaguje na prąd różnicowy. Jego zadaniem jest przerwać obwód i utrzymać przerwę — dlatego stoi na wejściu rozdzielnicy albo jej sekcji, a ochronę nadprądową zapewniają wyłączniki za nim. Sam rozłącznik musi być dobezpieczony wkładką nie większą niż 160 A gG.

Styki otwierają się w sposób wymuszony, zgodnie z DIN VDE 0113: dźwignia w pozycji wyłączonej oznacza mechanicznie rozdzielone styki, a nie tylko zwolniony zamek. To jest różnica między łącznikiem, na którym można oprzeć procedurę bezpiecznej pracy, a zwykłym wyłącznikiem instalacyjnym.

Wytrzymałość zwarciowa

Ile wytrzyma, zanim zadziała zabezpieczenie

Prąd krótkotrwały wytrzymywany Icw tego wariantu to 300 A przez 1 s (12 × In). Tyle prądu zwarciowego aparat przyjmie bez uszkodzenia — nie po to, żeby go przerwać, tylko po to, żeby dotrwać do zadziałania wkładki albo wyłącznika stojącego przed nim.

Druga liczba to prąd załączalny zwarciowy Icm: 640 A (wartość szczytowa). Opisuje sytuację, w której ktoś załącza dźwignię na już istniejące zwarcie — styki muszą wtedy zewrzeć się na wartość szczytową i nie zespawać.

Obie liczby mają sens tylko z dobezpieczeniem: maksymalna wkładka topikowa przed tym aparatem to 160 A gG. Większa wkładka przepuści zwarcie na tyle długo, że rozłącznik przestanie być tym, do czego go kupiono — pewną przerwą w obwodzie.

Izolację opisują jeszcze dwie wartości: napięcie znamionowe izolacji 500 V i napięcie udarowe wytrzymywane 6 kV. Pierwsza mówi, na jakie napięcie zaprojektowano odstępy izolacyjne, druga — jaki impuls przepięciowy aparat zniesie.

Kategoria użytkowania

Co wolno nim łączyć pod napięciem

Kategoria użytkowania AC-22A rozstrzyga, co wolno tym aparatem łączyć pod napięciem: obciążenia rezystancyjne i indukcyjne z małymi przeciążeniami, przy współczynniku mocy cos φ = 0,65. Litera A na końcu oznacza częste manewrowanie — rozłącznik nadaje się więc do codziennego przełączania, a nie tylko do odcięcia raz na kilka lat.

Napięcie znamionowe łączeniowe wynosi 230/400 V AC. W wykonaniu 2-biegunowym aparat rozłącza przewód fazowy razem z neutralnym, a wszystkie bieguny są sprzęgnięte jedną dźwignią, więc żaden nie zostaje pod napięciem dłużej od pozostałych.

Trwałość podana jest osobno dla samego mechanizmu i dla pracy pod obciążeniem: 20 000 łączeń bez prądu i 4 000 łączeń z prądem. Ta druga liczba jest tą, którą trzeba porównać z planowaną liczbą przełączeń w roku.

Bezpieczna praca

Po czym poznasz, że obwód jest odcięty

Aparat spełnia wymagania funkcji izolacyjnej wg IEC/EN 60947-3. To jest jedyny powód, dla którego stoi w rozdzielnicy zamiast zwykłego wyłącznika: odstępy izolacyjne w pozycji wyłączonej spełniają wymagania normy dla przerwy izolacyjnej.

Dźwignia ma wbudowany mechanizm blokady kłódką. Kłódka na dźwigni to w praktyce jedyny sposób, żeby ktoś inny nie załączył obwodu w trakcie prac — sam napis „nie załączać" nie jest zabezpieczeniem.

Położenie styków pokazuje okienko w czole: zielone przy stykach rozwartych, czerwone przy zwartych. Kolor sprawdza się z odległości, także wtedy, gdy dźwignia jest zasłonięta osłoną czoła rozdzielnicy.

Lampka sygnalizacyjna nie jest częścią tego wykonania — poza rozdzielnicą położenie widać dopiero po otwarciu drzwi.

Montaż

Jak go zamontować i czym przykręcić przewód

Aparat zatrzaskuje się na szynie TH-35 mm i zajmuje 36 mm, czyli 2 moduły. Wysokość korpusu to 83 mm, a z uchwytem szynowym 89 mm; przed osłoną czoła zostaje 45 mm.

Zaciski są szynowe i windowe, na przewód o przekroju od 10 do 50 mm²; szyna łączeniowa może mieć grubość od 0,8 do 2 mm. Moment dokręcania: od 2 do 3,5 Nm, wkrętak Z2 (Pozidriv 2). Kierunek zasilania jest dowolny — przewód zasilający wolno wprowadzić z góry albo z dołu.

Bieguny da się zestawiać standardowymi szynami łączeniowymi, widełkowymi i trzpieniowymi — tymi samymi, którymi łączy się wyłączniki nadprądowe w tym samym rzędzie. Masa aparatu to 0,18 kg (0,09 kg na biegun).

Warunki pracy

Gdzie wolno go postawić

Stopień ochrony IP40, zaciski IP20: obudowa jest chroniona przed dostępem drutem i przed drobnymi ciałami stałymi, a same zaciski — przed dostępem palcem; ochrony przed wodą nie ma żadna z tych wartości. Aparat jest więc przewidziany do pracy w rozdzielnicy — to jej obudowa odpowiada za ochronę przed wodą i pyłem.

Temperatura otoczenia: od -30 do +70 °C. Wilgotność względna ≤ 95 %, odporność na wilgoć i ciepło w klasie 2, wysokość instalacji ≤ 2000 m nad poziomem morza.

Stopień zanieczyszczenia 2 i klasa instalacji III opisują środowisko, na jakie zaprojektowano odstępy izolacyjne — pierwsza wartość dotyczy zapylenia i wilgoci wokół aparatu, druga kategorii przepięć w miejscu instalacji.

Do bilansu cieplnego rozdzielnicy ten aparat dokłada 2 W straty mocy. Obudowy modułowe mają podaną dopuszczalną sumę strat mocy wszystkich zainstalowanych aparatów — to jest liczba, od której zależy, czy „mieści się" znaczy też „zniesie".

Seria

Reszta serii i dobór wariantu

Seria Ex9I125 obejmuje prądy znamionowe 16, 25, 32, 40, 63, 80, 100 i 125 A w wersjach 1, 2, 3 i 4 bieguny. Prąd znamionowy dobiera się do obciążenia obwodu, a nie do prądu zabezpieczenia przed rozłącznikiem.

Liczba biegunów wynika z układu sieci: 2 bieguny to wykonanie do obwodu jednofazowego z rozłączanym przewodem neutralnym. Aparat ma 2 zestyki główne, po jednym na biegun, i żadnego zestyku rozwiernego ani przełącznego.