Rozłącznik izolacyjny 1P 63A 230V NOARK 102382

Do czego służy

Co ten rozłącznik robi, a czego nie robi

Ex9BI to seria rozłączników do 63 A, którą można rozbudować: przyjmuje styki pomocnicze i wyzwalacze, te same co wyłączniki nadprądowe Ex9B i Ex9PN. Seria jest przewidziana zarówno do instalacji domowych, jak i przemysłowych — wszędzie tam, gdzie położenie rozłącznika ma być widoczne poza rozdzielnicą albo gdzie ma on być wyłączany zdalnie.

Aparat nie zabezpiecza: nie wyłączy przeciążenia, nie wyłączy zwarcia i nie zareaguje na prąd różnicowy. Jego zadaniem jest przerwać obwód i utrzymać przerwę — dlatego stoi na wejściu rozdzielnicy albo jej sekcji, a ochronę nadprądową zapewniają wyłączniki za nim. Sam rozłącznik musi być dobezpieczony wkładką nie większą niż 125 A gG.

Styki otwierają się w sposób wymuszony, zgodnie z DIN VDE 0113: dźwignia w pozycji wyłączonej oznacza mechanicznie rozdzielone styki, a nie tylko zwolniony zamek. To jest różnica między łącznikiem, na którym można oprzeć procedurę bezpiecznej pracy, a zwykłym wyłącznikiem instalacyjnym.

Wytrzymałość zwarciowa

Ile wytrzyma, zanim zadziała zabezpieczenie

Prąd krótkotrwały wytrzymywany Icw tego wariantu to 1000 A przez 1 s. Tyle prądu zwarciowego aparat przyjmie bez uszkodzenia — nie po to, żeby go przerwać, tylko po to, żeby dotrwać do zadziałania wkładki albo wyłącznika stojącego przed nim.

Druga liczba to prąd załączalny zwarciowy Icm: 1500 A (wartość szczytowa). Opisuje sytuację, w której ktoś załącza dźwignię na już istniejące zwarcie — styki muszą wtedy zewrzeć się na wartość szczytową i nie zespawać.

Obie liczby mają sens tylko z dobezpieczeniem: maksymalna wkładka topikowa przed tym aparatem to 125 A gG. Większa wkładka przepuści zwarcie na tyle długo, że rozłącznik przestanie być tym, do czego go kupiono — pewną przerwą w obwodzie.

Izolację opisują jeszcze dwie wartości: napięcie znamionowe izolacji 690 V i napięcie udarowe wytrzymywane 6 kV. Pierwsza mówi, na jakie napięcie zaprojektowano odstępy izolacyjne, druga — jaki impuls przepięciowy aparat zniesie.

Kategoria użytkowania

Co wolno nim łączyć pod napięciem

Kategoria użytkowania AC-22A rozstrzyga, co wolno tym aparatem łączyć pod napięciem: obciążenia rezystancyjne i indukcyjne z małymi przeciążeniami, przy współczynniku mocy cos φ = 0,65. Litera A na końcu oznacza częste manewrowanie — rozłącznik nadaje się więc do codziennego przełączania, a nie tylko do odcięcia raz na kilka lat.

Napięcie znamionowe łączeniowe wynosi 230/400 V AC. W wykonaniu 1-biegunowym aparat rozłącza pojedynczy przewód fazowy.

Trwałość podana jest osobno dla samego mechanizmu i dla pracy pod obciążeniem: 20 000 łączeń bez prądu i 10 000 łączeń z prądem. Ta druga liczba jest tą, którą trzeba porównać z planowaną liczbą przełączeń w roku.

Bezpieczna praca

Po czym poznasz, że obwód jest odcięty

Aparat spełnia wymagania funkcji izolacyjnej wg IEC/EN 60947-3. To jest jedyny powód, dla którego stoi w rozdzielnicy zamiast zwykłego wyłącznika: odstępy izolacyjne w pozycji wyłączonej spełniają wymagania normy dla przerwy izolacyjnej.

Położenie styków pokazuje okienko w czole: zielone przy stykach rozwartych, czerwone przy zwartych. Kolor sprawdza się z odległości, także wtedy, gdy dźwignia jest zasłonięta osłoną czoła rozdzielnicy.

Lampka sygnalizacyjna nie jest częścią tego wykonania, więc informację o położeniu wyprowadza się na zewnątrz stykiem pomocniczym z listy akcesoriów.

Montaż

Jak go zamontować i czym przykręcić przewód

Aparat zatrzaskuje się na szynie TH-35 mm i zajmuje 18 mm, czyli 1 moduł. Wysokość korpusu to 83 mm, a z uchwytem szynowym 89 mm; przed osłoną czoła zostaje 45 mm.

Zaciski są szynowe i windowe, na przewód o przekroju od 10 do 50 mm²; szyna łączeniowa może mieć grubość od 0,8 do 2 mm. Moment dokręcania: od 2 do 3,5 Nm, wkrętak Z2 (Pozidriv 2). Kierunek zasilania jest dowolny — przewód zasilający wolno wprowadzić z góry albo z dołu.

Bieguny łączy się standardowymi szynami widełkowymi albo trzpieniowymi, tymi samymi, którymi zestawia się wyłączniki nadprądowe w tym samym rzędzie. Masa aparatu to 0,09 kg.

Warunki pracy

Gdzie wolno go postawić

Stopień ochrony IP20: ochrona przed dostępem palcem i przed dużymi ciałami stałymi, bez ochrony przed wodą. Aparat jest więc przewidziany do pracy w rozdzielnicy — to jej obudowa odpowiada za ochronę przed wodą i pyłem.

Temperatura otoczenia: od -30 do +70 °C. Wilgotność względna ≤ 95 %, odporność na wilgoć i ciepło w klasie 2, wysokość instalacji ≤ 2000 m nad poziomem morza.

Stopień zanieczyszczenia 2 i klasa instalacji III opisują środowisko, na jakie zaprojektowano odstępy izolacyjne — pierwsza wartość dotyczy zapylenia i wilgoci wokół aparatu, druga kategorii przepięć w miejscu instalacji.

Do bilansu cieplnego rozdzielnicy ten aparat dokłada 4,1 W straty mocy. Obudowy modułowe mają podaną dopuszczalną sumę strat mocy wszystkich zainstalowanych aparatów — to jest liczba, od której zależy, czy „mieści się" znaczy też „zniesie".

Rozbudowa

Co można do niego dołożyć

Rozłącznik przyjmuje 3 styki pomocnicze i 2 wyzwalacze, montowane z lewej strony aparatu. Każdy dołożony moduł zajmuje miejsce na szynie obok aparatu, więc trzeba go doliczyć do bilansu modułów rozdzielnicy.

Styk pomocniczy (AX3111 i AX3122) wyprowadza informację o położeniu dźwigni na zewnątrz — do lampki, sterownika albo układu blokad. Wyzwalacz wzrostowy (SHT31 i SHT3111) wyłącza rozłącznik impulsem napięcia, a podnapięciowy (UVT31, UVT3101 i UVT3110) — w chwili zaniku napięcia sterującego.

Osobno dostępny jest wyzwalacz nadnapięciowy (OVT31 280 V AC ±5 %) oraz styki sygnalizujące zadziałanie: AL3111 i wersja łączona AXL31. Numery katalogowe wszystkich akcesoriów stoją w tabeli obok. Pasują one także do wyłączników nadprądowych Ex9B i Ex9PN, więc w magazynie leży jeden zestaw na dwie rodziny aparatów.